Алабұға аулаған күн

Шіліңгір шілденің бесінге таяған күні жер-әлемді қуырардай шыжып тұр; аспан әлемі қылаусыз ашық; әлгінде толқын-толқын ақша бұлттар құдды жарысқа түскендей бірінің соңынан бірі ұбап-шұбап көрінді де, іп-ілезде әлдеқайда-а; алысқа-а…асығыс аттанғандай ізім-қайым жоғалған! Онысы, таңертең күлімдеп көрінген, одан соң зеңгір көкке шығандап шығып алып, тәкаппарлана нұр-сәулесін шашқан, шақырайған күнге орын бергендері ме екен… Бірақ, бірақ… мынау дөңгеленген дүн-дүниеге, жан-жануар, өсімдік-орман, тіпті тау-тастарға да жаймашуақ жаздың шуағы керек-ау! Онсыз, бірі ызғар, бірі салқын, бірі шекеңді шыжғыратын ыстық аптабы алмасып келіп жататын жыл мезгілдерінің мән-мағынасы, қызық-шыжығы болған ба?!. Алла тағала жаратқан он… Толығырақ →